X
تبلیغات
رایتل
یکشنبه 24 خرداد‌ماه سال 1388

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم/موجیم که آسودگی ما عدم ماست

نمی گذاریم.کوتاه نمی آییم که این آخرین رسانه های باقی مانده را از ما بگیرند.فیلتر فیس بوک و یوتیوب و قلم و موج سوم و ...اختلال موبایلها نه فقط در اس.ام.اس،که کل شبکه به باد رفته،بستن روزنامه ها،محدود کردن راههای ارتباطی،کند شدن اینترنت....بله که مهم است! اما هنوز وبلاگهایمان هستند،مسنجر باز است.

دیشب وقتی پلیس زد به جمعیتی که آنقدر زیاد بود که سر و تهش معلوم نبود،با هم فریاد زدیم:نترسید،نترسید،ما همه با هم هستیم...

گاز اشک آور،صدای رعب آور خوردن باتوم،پا کوبیدن ها و فریادهای ما که به جایی نرسید:نیروی انتظامی،حمایت،حمایت...

این چیزی که داریم به چشم خودمان می بینیم اسمش چیست؟عدالت؟کودتا؟حکومت نظامی؟

یا ما اشتباه می کنیم؟ما خواب دیده ایم که به موسوی و کروبی رای داده ایم؟روی برگه های رای نوشتیم احمدی نژاد و خودمان نفهمیدیم؟

وقتی دیشب داشتیم از دست پلیس در می رفتیم،چند تا جوان دست بر نمی داشتند،حلقه تشکیل داده بودند و ایستاده بودند جلوی گارد ضد شورش(یا هر اسم لعنتی دیگری که دارد!) و شعار می دادند.

رفته بودیم جلو و داد می زدیم:بچه ها آروم باشین،خود مهندس موسوی بیانیه داده که آرامشتون رو حفظ کنید.

پسره داد می کشید:رای من کجاست؟ما رای هامو می خوایم،فقط همین...

شما ما را می بینید؟آدم هایی که این شبها می ریزند به خیابانها را می بینید؟به خدا جلوی شما نایستاده اند که انقلاب کنند!مطالبه شان یک دو دو تا چهار تای ساده است!پیش خودشان حساب کرده بودند اسم کشوری که در آن زندگی می کنند جمهوری اسلامی ایران است!پس رای دادن مدنی ترین و آسان ترین راه است برای به دست آوردن چیزی که می خواهند،زندگی بهتر...

با ما چه کرده اید؟به خدا قسم،پرداختن تاوان اشکها و بغض های دیروز ما،تاوان باتوم هایی که زدید،تاوان سرفه هایی که گازهای اشک آور توی گلومان نشاند سخت است!

*بچه ها بنویسیم،لینک بدهیم،بیانیه ها را منتشر کنیم،عکس و فیلم بگذاریم،توی گوگل ریدر شر کنیم،آنهایی که وبلاگ ندارند وبلاگ بزنند،ما به آسانی کوتاه نمی آییم.سوالمان هم مشخص است:پس رای های ما کجاست؟

*خدایا اگر احمدی نژاد رییس جمهور آینده ماست، کاری کن که او همان خادم خوبی باشد که طرفدارانش می گویند. چهار سال صبر می کنم و بعد همین جا از همه معذرت خواهم خواست اگر انتقاد نابجایی از ایشان کرده ام... اما این طرفدارها کجایند؟ یعنی با آن رفتارهایی که پیش از این با ما داشتند، حالا ملاحظه دل شکستگیمان را می کنند که برای شادی به خیابان ها نمی ریزند؟ یا هنوز نمی خواهند اعتراف کنند انتخابشان چه کسی بوده؟
تورا به خدا به خیابان بیایید و شربت و شیرینی پخش کنید. بگذارید اقلا خودمان را با این فکر که شب عیدی 
۲۴ میلیون نفر از هموطنانمان خوشحالند، دلداری بدهیم... تو را به خدا بوق بزنید شاید ما را ازاین خواب تلخ بیدار کنید.